Jeśli staniesz w dolinie w pobliżu miejscowości Uffington w Oxfordshire w Anglii i spojrzysz na wysokie zbocze góry nad tobą, jedna rzecz na pewno zwróci twoją uwagę. Na boku wzgórza przebiega ogromny biały, abstrakcyjny koń z kredy. Ma szczupłe, ogromne ciało, krępe kopyta, długi ogon i okrągłe oko umieszczone w kwadratowej głowie.

To Biały Koń z Uffington, najstarsza figura na brytyjskich wzgórzach. Ma 3000 lat i jest rozmiarów boiska piłkarskiego, dzięki czemu widać ją z daleka. Szacuje się, że stworzyli ją Celtowie na przełomie epoki brązu i epoki żelaza, poprzez usunięcie roślinności z wapiennego podłoża.

W celu ochrony przed zarośnięciem, jest ona regularnie odnawiana. Rytuał oczyszczania odbywał się tutaj systematycznie od trzech tysiącleci. Po dziś dzień uzupełnia się wapień, żeby zachować wygląd figury. Jak komentuje jeden z uczestników, który obecnie pomaga w pracach konserwacyjnych: „To największe na świecie kolorowanie w liniach”.

Ten rytuał stanowił tradycję już gdy w 1736 pisał o nim Francis Wise. W przeszłości z tej okazji przybywało na miejsce tysiące ludzi, a w pobliżu organizowano jarmark. Dziś jest to mniej huczne wydarzenie, a jedyne słyszalne odgłosy to stukot młotków.

„W tym miejscu jest coś wyjątkowego, co przyciąga ludzi” – mówi archeolog David Miles. W latach 90-tych przewodził wykopaliskami na tym terenie i określił wiek Białego Konia. Przed pracami wykopaliskowymi uważano, że ten wzór był jedynie wyryty w powierzchni, jednak zespół Milesa odkrył, że ta figura tak naprawdę jest wycięta we wzgórzu na około metr głębokości. Dzięki temu można było zastosować technikę zwaną optycznie stymulowaną luminescencją, która pozwoliła określić wiek warstw kwarcu.

„ Koń okazał się być starszy, niż przypuszczaliśmy” – wspomina Miles. – „Wiedzieliśmy, że musi być wiekowy, ponieważ wspominano o nim w XII-wiecznym manuskrypcie ‘The Wonders of Britain’, więc już wtedy był bardzo stary. A abstrakcyjny kształt konia jest bardzo podobny do wizerunku koni na starożytnych Brytyjskich monetach sprzed 2 tysięcy lat. Nasze badania wykazały jednak, że Koń jest jeszcze starszy. Powstał na początku epoki żelaza, być może nawet u schyłku epoki brązu, prawie 3 tysiące lat temu.”

Na wzgórzu nie widać całego konia na raz; krawędź zbocza stoi na przeszkodzie, a sam rozmiar figury myli oko. Biały Koń w całości widoczny jest jedynie z doliny poniżej. Z oddali jest on jedynie małą, białą figurą, od wieków zastygłą w bezruchu na grzbiecie góry. Jednak dla ludzi mieszkających w pobliżu i dbających o niego, jest on monumentalnym przypomnieniem o starożytnej przeszłości Wielkiej Brytanii.

Tłumaczenie: Aleksandra Kotlęga

Źródło: smithsonianmag.com

 

Pin It on Pinterest